Ζει. Σήμερα ζει παντού, σ' όλο τον κόσμο. Τότε όμως, σαράντα χρόνια πριν, τη Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 1967, οι πυροβολισμοί που ακούστηκαν από το κτίριο που στέγαζε το Δημοτικό Σχολείο του εξαθλιωμένου χωριού Λα Ιγκέρα της Βολιβίας που ούτε ποτέ κανείς είχε ξανακούσει το όνομά του, πάγωσαν το αίμα ολόκληρου του πλανήτη: «Ο Τσε είναι νεκρός!». Είχε συλληφθεί την προηγούμενη μέρα στο Φαράγγι του Γιούρο, μαζί με άλλους αντάρτες. Η βολιβιανή χούντα πετούσε στα σύννεφα από τη χαρά της. Ονειρεύονταν ήδη οι δικτάτορες τι ανταμοιβή θα τους έδιναν οι Αμερικανοί, οι οποίοι είχαν συμμετοχή στην επιχείρηση. «Εκείνο το μεσημέρι στη Λα Ιγκέρα, η CIA ήθελε τον Τσε νεκρό και μάλιστα νεκρό για τα καλά, όμως με το πρόσωπο αναγνωρίσιμο για να επιδείξει το τρόπαιο και να τελειώνει με τον μύθο» έγραφε προχθές η ισπανική «Ελ Παϊς».
Ο νεαρός Βολιβιανός υπαξιωματικός Μάριο Τεράν ανέλαβε την εκτέλεση. Δολοφονία εν ψυχρώ. Φτωχόπαιδο, ποιος ξέρει τι δόξες και μεγαλεία θα ονειρευόταν κι αυτός. Πού να ήξερε ότι 39 χρόνια αργότερα, πέρυσι, φτωχός και γέρος, σχεδόν τυφλός από καταρράκτη, θα προσέφευγε στα ιδεολογικά παιδιά του Τσε για να δει το φως του: τον εγχείρησαν Κουβανοί γιατροί που έχουν έρθει στη Βολιβία, στο πλαίσιο ενός προγράμματος για τη λαϊκή υγεία που υλοποιεί ένα άλλο ιδεολογικό παιδί του Τσε, ο πρόεδρος της χώρας Εβο Μοράλες, ο οποίος έχει διακοσμήσει το προεδρικό μέγαρο της χώρας με πορτρέτο του μεγάλου επαναστάτη! Ενα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται με τη βοήθεια ενός ακόμη ηγέτη που δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον Τσε όπου βρεθεί κι όπου σταθεί - του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες!
Η σορός του Τσε μεταφέρεται στην κωμόπολη Βαγεγκράντε, σε απόσταση 80 χιλιομέτρων. Την πετούν στο πανάθλιο πλυσταριό του νοσοκομείου και καλούν τον διεθνή Τύπο να τον δει εκεί, ταπεινωμένο. Κόβουν και τα δυο χέρια του πτώματος, με πρόσχημα ότι θα τα στείλουν στην πατρίδα του, την Αργεντινή, για να κάνουν σύγκριση δακτυλικών αποτυπωμάτων.
Τον θάβουν μυστικά, σε άγνωστο μέρος ώστε να μην μπορεί κανείς να πάει ένα λουλούδι στον τάφο του (μόνο τριάντα χρόνια αργότερα ένας στρατηγός της χούντας θα αποκαλύψει ότι ήταν θαμμένος στο αεροδρόμιο). Φοβούνται ακόμη και το πτώμα του! Οι Αμερικανοί νομίζουν ότι με αυτές τις αγριότητες εξευτελίζουν και τις ιδέες του Τσε. Αφελείς που είναι!
Λίγους μήνες αργότερα, ο εκτελεσμένος Τσε «ανασταίνεται» στις μητροπόλεις του καπιταλισμού - στο Παρίσι του Μάη του 68, στις τεράστιες φοιτητικές και εργατικές κινητοποιήσεις της Ρώμης, του Μιλάνου και ολόκληρης της Ιταλίας, στις φοιτητικές κινητοποιήσεις της Δυτικής Γερμανίας, ακόμη και μέσα στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες! Η μορφή του είναι πια παντού.
«Εμπρός για δύο, τρία, πολλά Βιετνάμ» ήταν το ιστορικό μήνυμα που έστειλε ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα, ο θρυλικός Τσε, στην Τρικοντινεντάλ, τη Διάσκεψη των Τριών Ηπείρων (Λατινική Αμερική, Αφρική, Ασία).
Κι αναζητούσε ο ίδιος ακούραστα τα «πολλά Βιετνάμ». Αργεντινός ο ίδιος, ήταν μαζί με τον Φιντέλ Κάστρο κι άλλους 80 «τρελούς» αντάρτες που πήγαν με το θρυλικό πλοίο «Γκράνμα» να απελευθερώσουν την Κούβα το 1956, παίρνοντας όντως την εξουσία τρία χρόνια αργότερα, το 1959. Και όταν η κουβανική επανάσταση εδραιώθηκε, ο Τσε παράτησε τις υπουργικές θέσεις και τράβηξε για τα «Βιετνάμ» του. Το 1965 πήγε στο Κονγκό για να οργανώσει επανάσταση. Απέτυχε, γύρισε πίσω και το 1966 έφυγε για την πάμπτωχη Βολιβία, έχοντας τον ίδιο σκοπό.
Πλήρωσε με τη ζωή του, στα 39 χρόνια του, τη συνέπεια μεταξύ ιδεών, λόγων και έργων. Η απάρνηση των αξιωμάτων, η ακόρεστη αναζήτηση της επανάστασης ακόμη και στις «πολιτικές ερήμους» και ο θάνατός του σε νεαρή ηλικία τον μετέφεραν στον μαγικό κόσμο των συμβόλων και των μύθων.
Κι ενώ ο Τσε αναζητούσε τα «Βιετνάμ» του στον Τρίτο Κόσμο, ο θρύλος του ρίζωσε για τα καλά και στις μητροπόλεις του Πρώτου Κόσμου, καθιστώντας τον σύμβολο ανυπακοής και εξέγερσης για εκατοντάδες εκατομμύρια νέους και όχι μόνο.
«Για πάντα μαζί, κομαντάντε. Εδώ παραμένει η φωτεινή, βαθιά φιλική διαφάνεια της αγαπημένης σου παρουσίας, κομαντάντε Τσε Γκεβάρα», όπως αναφέρουν οι στίχοι του θρυλικού τραγουδιού που έχει ερμηνεύσει με επικό τρόπο στα ισπανικά και η Μαρία Φαραντούρη...
ΕΒΛΕΠΑΝ ΜΑΚΡΙΑ
«Το όνομά του θα γίνει θρύλος»
«Θα μείνει στην Ιστορία ως η μεγαλύτερη προσωπικότητα της Λατινικής Αμερικής μετά τον Σιμόν Μπολιβάρ. Το όνομά του θα γίνει θρύλος», έγραφε πριν από σαράντα ολόκληρα χρόνια, το 1967, ο Ρίτσαρντ Γκοτ, δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας «Γκάρντιαν». Κι ο Γάλλος υπαρξιστής φιλόσοφος Ζαν Πολ Σαρτρ τον χαιρέτιζε εκ μέρους του Μάη του 1968: «Ο Τσε Γκεβάρα είναι ένας από τους μεγάλους θρύλους αυτού του αιώνα. Η ζωή του είναι η ιστορία του πληρέστερου ανθρώπου της εποχής μας».
πηγή: Εθνος
